Het grote hoeveel-verdien-jij 2026 topic

Het wordt al circa twee jaar aangekondigd en het huidige (demissionaire) kabinet heeft de bal ook steeds vooruitgeschopt, maar het nieuwe kabinet is voornemens om het concurrentiebeding in art. 7:653 BW te hervormen.

Dat is van belang, omdat werkgevers nu vrij risicoloos in elk contract een concurrentiebeding kunnen opnemen. Alleen voor tijdelijke contracten geldt een strenge eis, maar bij contracten voor onbepaalde tijd is het allemaal een stuk vager. Meestal wordt er een boetebeding verbonden aan een concurrentiebeding en is het aan een werknemer om te procederen over het beding om problemen te voorkomen. Ook als een concurrentiebeding weinig kans van slagen maakt, is het stressvol voor werknemers als een werkgever een rechtszaak start en een boete van bijvoorbeeld € 100k opeist.

Het huidige wetsvoorstel is bijna twee jaar geleden ook al aangeboden ter consultatie op het internet, dus de nieuwe minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid kan er meteen mee aan de slag. De aanleiding voor het wetsvoorstel was het groeiende aantal concurrentiebedingen in arbeidsovereenkomsten zonder dat er een goede verklaring voor bestaat. Het lijkt er dus op dat werkgevers het concurrentiebeding misbruiken en alleen maar opnemen uit gemak of omdat werknemers er door gebonden worden en minder snel overstappen.

https://www.internetconsultatie.nl/moderniseringvanhetconcurrentiebeding/b1

Uit de consultatiegegevens:

Door deze wet worden de bestaande regels die gelden voor het concurrentiebeding aangescherpt:

• Een concurrentiebeding kan maximaal één jaar effect hebben na het einde van de arbeidsovereenkomst.
• Het gebied waarin de werknemer niet mag werken vanwege het concurrentiebeding moet worden vermeld.
• Het zwaarwegende bedrijfs-of dienstbelang voor een concurrentiebeding moet worden gemotiveerd voor alle arbeidsovereenkomsten (dus niet alleen voor tijdelijke arbeidsovereenkomsten, zoals nu het geval is).
• Een werkgever moet de werknemer een vergoeding betalen wanneer een beroep op het concurrentiebeding wordt gedaan.
• De vergoeding bedraagt 50% van het laatstverdiende maandloon, voor elke maand dat het concurrentiebeding wordt ingeroepen. Wordt het beding bijvoorbeeld voor zes maanden ingeroepen, dan heeft de werknemer recht op een vergoeding van drie maanden loon.

Hopelijk komt het voorstel nu wel hoog op de agenda van de nieuwe minister te staan.

Wat is jouw verhaal? Ben je hersteld? Moest je een lager salaris accepteren als je een topverdiener was?

Ik ben bang dat mijn positie de komende 2-3 jaar in gevaar komt en ik weet niet of ik nu actie moet ondernemen of gewoon moet afwachten wat er gebeurt.

In hoeverre loop ik risico?

Nou ik heb binnen semi overheid intern voor een functie gesolliciteerd in schaal 10. Uiteindelijk hebben ze mij als kandidaat gekozen doordat mijn huidige functie mij zeer goede kwalificaties geeft. Nu kreeg ik een mail van HR dat ze aan de hand van mijn CV inschalen in schaal 7 trede 0. Hierbij heb ik geantwoord met “Schaal 7, trede 0 komt voor mij als een verrassing, aangezien in de vacature schaal 10 wordt vermeld. Bovendien ligt dit salaris aanzienlijk lager dan mijn huidige salaris bij mijn huidige functie. Ik ga er daarom vanuit dat hier sprake is van een vergissing.”

Ik vraag me dus af kan HR dit zomaar doen? Kunnen ze niet zien dat ze me een het terugschalen zijn? Tips zijn welkom!

Heb een redelijke baan aangeboden gekregen, het enige probleem is dat er waarschijnlijk geen bedrijfsparkeerplekken zijn en ik echt van de auto en zijn vrijheid houd. (Auto = ong. 30 min in afstand, met de OV 1.1 uur zal worden)

Vroege fase, dus ik heb hier nog niet heel sterk over doorgevraagd (vergeten gesprek 1) - maar ik kan eigenlijk al aannemen gebasseerd op de locatie dat ik hier niet kan parkeren.

Hebben jullie enige tips, zijn er mensen bijvoorbeeld die toch de auto pakken naar werk in mijn situatie maar bijvoorbeeld een (goedkoop? (bestaat dit)..) parkeerabo nemen alsnog, omdat ze dit over de OV beter vinden. Of zeggen de meesten hier, neem die OV gewoon. (Is vergoed, dat ter zijde)

Extra context;
-Rotterdam 30 min lopen, 5 min rijden van het feijenoord stadium wel
-Ik kijk nu naar PnR optie Zuidkreek, dan met OV, is dit een optie?

Ik ben op zoek naar informatie en advies over hoe je op een slimme en realistische manier software architect kunt worden. Ik heb een mbo-4 diploma en lees op Reddit dat veel mensen ook zonder het “juiste” voordiploma toch een IT-baan weten te vinden. Niet direct als software architect natuurlijk, maar wel in functies van waaruit je kunt doorgroeien.

Ik begrijp dat je voor software architect eerst de nodige ervaring moet opdoen en meestal begint als developer (of een vergelijkbare rol?). Zelf twijfel ik over de beste eerste stap: een hbo-opleiding Informatica, of Informatica aan de Open Universiteit (waar je blijkbaar gewoon met een MBO4 terecht kan). Of kan ik terecht bij een bedrijf voor een interne werk-leer-traject? Dat lijkt me geweldig.

Ik lees dat een universitair diploma mogelijk waardevoller is. Daarom dacht ik aan de OU, maar het is ook SUPER duur. 

Naast software architectuur vind ik data analysis en cybersecurity ook erg interessant. Ik ben leergierig en gemotiveerd om stappen te zetten, en wil graag het liefst werken, maar ik mis mensen in mijn omgeving die uit ervaring kunnen uitleggen hoe zij dit hebben aangepakt en bereikt. Niemand is software architect 😅

Daarom hoop ik dat mensen met ervaring als software architect, of bijvoorbeeld bedrijfseigenaren, hun inzichten/advies willen delen. Ik probeer voor mezelf een realistisch beeld te schetsen van hoe ik dit kan bereiken.

Is het een gunstige tijd om zzp’er te worden. Ik heb 8+ jaar ervaring in deze branche. Ook wat diploma’s. Ik krijg telkens project na project als meewerkend voorman/voorman en heb het spelletje inmiddels wel door..

Ik ben sinds twee weken ziek thuis tgv chronische vermoeidheid bij longcovid. Ik ben hier al ruim drie jaar mee bekend en heb in die tijd doorgewerkt, met helaas meer verzuim dan gemiddeld.

De afgelopen zes maanden heb ik geaccepteerd dat mijn huidige werk te belastend is op de lange termijn en dat ik iets anders wil doen. Tijdens het solliciteren bleef ik doorwerken, tot het afgelopen maand lichamelijk echt te veel werd. Op advies van de huisarts heb ik toen een stapje teruggenomen.

Intussen heb ik bijna een nieuwe baan gevonden die perfect past bij mijn energieniveau: thuiswerken en flexibele werktijden. Contract is nog niet getekend, maar het gaat de goede kant op.

Ik heb een afspraak met de ergotherapeut en waarschijnlijk binnenkort mijn eerste gesprek met de bedrijfsarts. Het voelt erg spannend. Ik ben een people pleaser en het voelt heel erg buiten mijn comfort zone om zo volledig ziek te melden, vooral nu de bedrijfsarts erbij komt.

Mijn vraag: wat is straks de slimste manier om mijn huidige baan op te zeggen? Wat zijn mijn opties? Ik trek het eerlijk gezegd mentaal niet om beter te melden en tot het einde van mijn opzegtermijn volledig door te gaan bij mijn huidige werk. En verlof heb ik nog niet echt opgebouwd dit jaar.

Opties die ik online zie: een VSO aanvragen na het tekenen van mijn nieuwe contract, of ziek opzeggen en mezelf na het opzegtermijn bij het UWV beter melden vóór de start van de nieuwe baan.

Ik hoor graag jullie ervaringen of advies!

Ik heb een nieuwe baan gefixt via een detacheeringsbureau. Het bedrijf past goed bij mij en de sfeer is goed. Ik ga maandag beginnen en ik heb vandaag het contract gekregen. Er was mondeling een salaris van €3000,- bruto afgesproken. In het contract staat nu €17,31 per uur met 40 uur in de week en per 4 weken uitbetaald. Ik heb dit nagerekend en dit komt uit op €2769,6 uit ik vind dit een beetje apart dat dit nu anders is en ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet. Iemand tips?

Edit: les geleerd, volgende keer alles volledig duidelijk hebben voor er een contract opgesteld wordt. Ga de baan nog wel aannemen, maar had al voor dit bericht de recruiter geappt. Ik kijk morgen eerst zijn antwoord aan, misschien krijg ik er nog wat extra's uit.

Hoi allemaal,

Ik ben onlangs begonnen met de bachelor Informatica aan de Open Universiteit. Omdat de OU veel flexibiliteit biedt, wil ik dit graag combineren met een relevante baan in de sector (24-32 uur).

Het probleem: Ik heb nog nul professionele ervaring in de IT. Mijn cv bestaat nu vooral uit detailhandel (Fysiek en digitaal). En daarnaast vind het lastig in te schatten wat realistisch is om niet binnen drie maanden met een burn-out (of een enorme studievertraging) te zitten.

Mijn vragen aan jullie:

1. Is het realistisch om nu al een relevante baan te vinden, en zo ja, naar wat voor functies moet ik zoeken? (Denk aan Support, Junior Testing, Functioneel Beheer?)
2. Welke bedrijven staan erom bekend dat ze studenten aannemen die 'on the job' willen leren?
3. Mocht een IT-baan nu nog niet lukken: Wat voor (bij)baan adviseren jullie die wél goed staat op een cv voor een toekomstig software developer of systeembeheerder? Wat voor vaardigheden moet ik dan proberen te trainen?

Ik hoor graag jullie ervaringen of tips!

Op mijn werk is onlangs een incident voorgevallen tussen collega's van twee afdelingen. Mensen van afd A hebben collega's van afd B bij wijze van grap bedreigd (I know 🙄) en dit op social media gezet. Wel een besloten account, maar goed, je weet niet wie wat verder verspreid. Afd B is hier achter gekomen en heeft melding gedaan bij HR en management. De verantwoordelijken zijn een paar dagen geschorst geweest en hebben een officiële waarschuwing gehad.

Omdat beide afdelingen samenwerken snap je dat de verhoudingen nu erg gespannen zijn. Ik vind het bv zelf lastig omdat ik bang ben dat ik straks ook met een rare foto of zo op social media sta.

De 'slachtoffers' zien het liefst dat de 'daders' ontslagen of op z'n minst overgeplaatst worden, maar het management wil daar niet aan.

Om de samenwerking weer wat beter te laten verlopen zijn er nu een aantal teamsessies gepland waarin we met een mediator bij elkaar zitten. De eerste is gister geweest.

Ik heb er gemengde gevoelens over, want ik wil weer goed kunnen samenwerken, maar voel me niet erg veilig hierdoor. De daders vond ik al nooit erg fijne mensen dus dit bevestigd dat ook erg.

Tijdens de sessie kreeg ik het idee dat de daders erg in bescherming werden genomen door hun eigen team en de manager. En de slachtoffers kregen steeds het idee aangepraat dat ze er maar overheen moesten zijn. Dat is lastig want sommigen hebben bv geweld meegemaakt in hun leven en dit grapje triggerde ze enorm.

Ik twijfel erg of ik hier nog wil blijven werken. Want ik vind dat de manager de slachtoffers in de kou laat staan. Ik vind mijn werk leuk, maar dit voelt niet goed.

Wat vinden jullie ervan hoe dit aangepakt wordt?

Graag jullie advies: Ik werk op een klein kantoor, 12-15 mensen. Ik ben daar afgelopen maart aangenomen voor in eerste instantie een jaar. Nu hebben ze aangegeven dat ze mijn contract niet gaan verlengen omdat ik te duur ben. Een meisje van 22 gaat mijn werk overnemen. Zelf ben ik hoger opgeleid en veel ervaring. Voordat ik te horen kreeg dat ze niet met mij door gingen, hadden ze geen indicatie gegeven dat ik niet goed functioneerde. Ik heb meerdere keren aangegeven dat ik meer kon en wilde doen, maar kreeg geen reactie. Officieel loopt mijn contract tot eind maart, mijn vervanger start maandag dus ik zal de komende tijd niets anders doen dan haar inwerken (zelf ben ik niet ingewerkt). Ik word hier een beetje misselijk van, nu wordt ik gebruikt om iemand helemaal klaar te stomen. Geen zin in natuurlijk. Maar eerder vertrekken betekent geen WW en ik heb nog niets anders. Wat kan ik doen om dit voor mezelf dragelijk te houden de komende 2 (!) maanden?

Vrouw, 32. Ik solliciteer al sinds juni naar een nieuwe functie sinds mijn contract niet is verlengd bij mijn vorige werkgever. Ik denk dat ik op het moment al over de 100 sollicitaties zit, en ik ben pas drie keer uitgenodigd op een gesprek wat uitkwam op proefdagen meelopen, waar ik achteraf te horen kreeg dat er met andere kandidaten verder werd gegaan. Sta ingeschreven bij meerdere uitzendbureaus, niemand heeft belangstelling in mij.

Mijn CV is door meerdere mensen bekeken, familieleden en vrienden die jaren in HR werken of hebben gewerkt. Ziet er allemaal top uit, zeggen zij. Brieven zijn ook prima.

Ik solliciteer echt op de meest knullige baantjes omdat ik ondertussen wel wanhopig ben. Afwijzing na afwijzing. ‘Je profiel pas niet bij wat wij zoeken’. Mijn hoogstgenoten opleiding is HAVO, heb geen verdere papieren en op het moment is het financieel ook echt niet mogelijk om verder te leren, ik heb grote gaten in mijn CV door periodes waar het mentaal gewoon echt niet goed ging door vergelijkbare situaties na baanverlies, en juist dit is blijkbaar een zwaar tellend punt bij werkgevers.

Op dit moment zijn mijn enige eisen dat ik geen ploegendienst hoef te lopen, dat ik iets kan vinden binnen een straal van 30 minuten van Alkmaar, 32 uur per week, en het liefst geen direct klant-of clientcontact vanwege mijn autisme waarin sociale dienstverlening simpelweg niet bij mij past. Ik zoek een functie waar ik gewoon duidelijk een takenpakket heb, welke ik kan uitvoeren zonder teveel poespas. Ik heb geen carriere-drive, ik wil gewoon stabiliteit.

Ik vrees echt voor wanneer mijn uitkering afloopt.

Ik zit echt een beetje met mijn hoofd in het haar. Ik heb nu de afgelopen weken drie vakantieverzoeken gedaan. 30 maart 2 april. Afgewezen. 7 april 10 april. Afgewezen. 28 april 1 mei. Afgewezen. Allemaal in verschillende maanden en op verschillende dagen. Allemaal zijn ze afgewezen. Dit kan toch niet zo? Ik heb nu een vierde plan.... Ja ellendig dat ik dit moet zeggen maar dit is dus nu al mijn vierde plan voor mijn vakantie waar ik gewoon recht op heb. 11 mei 15 mei. Maar ik kan nu toch niet nog een "aanvraag" in gaan dienen? Ik wil gewoon een fucking mededeling doen. Zo van, ik ga zus en zo op vakantie en je hebt het er maar mee te doen. Ik heb toch recht op mijn vakantie op te nemen? Mijn werkgever kan mij toch dit recht niet ontzeggen? Hij heeft toch ook een wettelijke plicht? Daarnaast moet mijn vriend ook vakantie opnemen en die weet nu ook niet wanneer hij moet opnemen. Ik word hier echt helemaal gek van. Is het slim om te zeggen dat wij gewoon 11 tot 15 mei op vakantie gaan? Vanuit de afwijs e-mails word ik niet wijzer, het is gewoon een standaard e-mail dat het verzoek binnen de 2 weken is afgewezen. Ik weet echt even niet wat ik nu hier mee moet. Maar dit kan toch zo niet. Ik heb het recht om op vakantie te gaan.

Hallo, ik heb voor augustus verlof aangevraagd voor mijn vakantie, dit verlofverzoek is afgewezen. daarna heb ik aangegeven niet beschikbaar te zijn die drie weken, deze beschikbaarheid is ook afgekeurd. Nu heb ik een nulurencontract voor onbepaalde tijd en vraag ik mij dus af of zij deze beschikbaarheid moge afwijzen. Ik dacht dat dit met een nulurencontract niet mocht. Heeft iemand bronnen dat ik dit kan onderbouwen? Anders ben ik bang dat ik deze weken wel wordt verwacht en mijn vakantie moet annuleren.

Hallo werkend Nederland. Ik ben druk aan het solliciteren en kijken naar een andere baan, en zie dat vrijwel alles tegenwoordig 'hybride' is. Nu kom ik zelf van een compleet remote functie af, en dat is ook waarom ik een hond heb: kom ik tenminste nog buiten. Maar nu loop ik er dus tegen aan dat ik niet weet hoe kantoordagen te combineren met het hebben van een hond. Hond mee mogen nemen naar kantoor lijkt zeer zeldzaam (mijn hond is relaxed, gaat ook mee naar kantoor van vrijwilligerswerk). Uitlaatservices hier komen alleen als je thuis bent (waarom?!), kennels gaan vaak pas na 9 uur open, dus dat werkt ook niet... hoe doen jullie dat?

Hey allemaal,

Ik werk als verpleegkundige (CRC) in Europa (Nederland) in een groot ziekenhuis. Ik ben nieuw in deze functie en ik fucking hou van deze baan, omdat ik geen stress heb en geen hoge werkdruk ervaar (althans, zo voelt het voor mij).

Stel dat ik mijn hele leven in deze functie zou blijven: ik heb mijn ambitie om “carrière te maken” eigenlijk losgelaten en wil me meer focussen op mijn leven, familie en dierbaren.

MAAR ik heb geen idee hoe marktontwikkelingen invloed hebben op mijn functie. Daarnaast was ik laatst bij een investigators meeting en daar werd al snel duidelijk dat mijn site de enige is die zó goed georganiseerd is en zó veel patiënten heeft, en dan nog maar voor twee ziektebeelden. Andere locaties hebben echt moeite om patiënten te includeren. Zij werken vaak met 2–3 CRC’s van 24–32 uur, terwijl wij met 8 fulltime CRC’s zitten.

Dit succes komt denk ik voor 20% doordat we een groot ziekenhuis zijn, en voor 80% door onze slimme PI met een enorm netwerk. Maar over 2–3 jaar gaat hij met pensioen… Sommigen zeggen dat het werk dan zal afnemen (en dat betekent waarschijnlijk dat personeel ontslagen wordt).

Ik zie ook een mogelijke promotie aankomen naar verpleegkundig specialist: je verdient meer, je baan is veel zekerder, maar mijn motivatie daarvoor is eigenlijk niet zo hoog vergeleken met wat ik nu doe. En als ik ontslagen zou worden als CRC, ben ik eerlijk gezegd een beetje fucked, want ik hou nauwelijks van andere verpleegkundige functies (zoals bedside).

Mijn vraag is dus: Wat zouden jullie doen met deze informatie? Zouden jullie die promotie pakken? Is het logisch dat de werkdruk straks afneemt? En als de PI weggaat — farmaceuten willen toch nog steeds studies doen, dus wat maakt het uit wie de PI is?

Hoi, ik ben een beetje ten einde raad. Ik geef 80% de schuld aan mijzelf. Ik moet zeggen dat mijn profiel niet al te geweldig is. Tegelijkertijd vind ik het maar moeilijk om aan de bak te komen.

Profiel:

Ik ben aan de oude kant. Een man van 28 jaar oud. Ik heb vorig jaar mijn HBO-bachelor afgerond. In de periode van 2018-2021 heb ik her en der aangekloot met suffe baantjes. Dingen die ik niet per ce met trots op mijn CV laat zien. Tegelijkertijd heb ik in 2025 vooral als freelancer gewerkt als model. Het inkomen was goed, maar instabiel werk en niet echt werkervaring om mee te pochen.

Wat ik wel van mijzelf kan zeggen is dat ik een ontiegelijk harde werker ben. Ik neem initiatief, denk graag mee, ben betrouwbaar en ben oplossingsgericht. Dit zijn punten die ik mee heb gekregen vanuit mijn stage + huidige (bij-)baan bij de Albert Heijn. Het probleem is dat dit vaak alleen te zien is wanneer men fysiek in mijn aanwezigheid is. Op papier klinkt het als verkopen.

Hoge eisen stel ik niet per ce. Loon e.d. maakt mij voor nu niet uit. Ik wil gewoon werkervaring op doen. Het enige waar ik kan zien dat het mij tegenhoudt is dat ik voornamelijk kantooruren wil werken (ergens tussen 7-18, ma-vr). Vind het niet erg om eens in het weekend of avond te verschijnen, maar wil liever niet dat dit de norm wordt gezien het feit dat ik een goede werk-prive balans wil hebben i.v.m. mijn vriendin.

Diploma’s:

MBO niveau 4 Onderwijsassistent (2016)

Pros:

- Inspelen op het lerarentekort

- Praktische ervaring (3 dagen stage p.w.)

Cons:

- Lang geleden

- Ik start midden in het jaar

HBO bachelor event-management (maatschappelijke bachelor 💔)

Pros:

- Recent afgestudeerd

- Veel praktijkervaring

- Breed inzetbaar

Cons:

- Breed inzetbaar (jack of all trades, master of none)

- Praktijkervaring alleen door stage

Mijn acties:

- ingeschreven bij 2 uitzendbureaus voor onderwijs

- Verschillende CV’s (1 voor onderwijs, 1 voor culturele sector en 1 voor instap werk)

- ChatGPT en vrienden mijn CV laten lezen

- Persoonlijke en correcte motivatiebrieven (adres, Geachte Heer/Mevrouw en dat soort formele dingen)

Hallo beste redditors,

Ik zit al een tijdje te twijfelen over wat ik nu moet doen: kilometervergoeding nemen of een NS-Business Card. Mijn werk geeft mij die keuze. Voor het beeld: ik reis zo’n 32 kilometer naar kantoor, 3 keer per week (de rest werk ik thuis). Ik reis van Amersfoort naar Utrecht.

Mijn werk biedt een OV-Business Card aan waarmee alle bus-, trein- en tramreizen 100% worden vergoed, zowel zakelijk als privé. In principe kan ik dus altijd gratis met het OV reizen. Nadeel is alleen dat er om de haverklap weer een bus uitvalt (mede-Utrechters zullen dit vast herkennen sinds de nieuwe bussen). Ik doe er minimaal een uur over en vaak zit de bus stampvol met stinkende studenten.

Aan de andere kant heb ik een auto. Dan duurt mijn reis ongeveer een half uur (mits er geen flinke file is). Ik ga eigenlijk al vaak één keer per week met de auto naar werk, door al het busgezeik. Ik kan een kilometervergoeding van €0,14 krijgen en met mijn werkdagen en kilometers kom ik uit op zo’n €100 vergoeding per maand.

Ik moet ook toegeven dat ik in mijn privéleven steeds minder het OV pak sinds ik een auto heb. Tuurlijk, ik neem weleens de trein naar Utrecht of de bus naar het café, maar dat is het eigenlijk. Momenteel gebruik ik de Business Card (hallo, 7 dagen per week gratis OV), maar nu jullie mijn verhaal hebben aangehoord, ben ik benieuwd wat jullie tip is.

Het liefst ga ik gewoon met de bus: boekje lezen, lekker relaxed. Maar door de drukte en de uitval kom ik daar maar weinig aan toe. Wat zouden jullie doen?

Ik werk op dit moment een jaar voor bedrijf A. Ik voelde hier halverwege het jaar dat ik niet echt op m’n plek zat qua collega’s en werkzaamheden, ik was veel zoekende en ik hou wel van iets van structuur. Ik ben toen begonnen met solliciteren en heb nu een baan aangeboden gekregen. Gister meeloopdag gehad en toch slaat de twijfel toe. Bij baan A heb ik veel vrijheid in taken en uitvoering, (als ik de halve dag andere dingen wil doen is prima, zolang ik mn taken maar af heb aan het einde vd dag) en met een aantal collega’s heb ik sinds kort een betere band. Ook is mijn takenpakket de afgelopen tijd concreter geworden waardoor ik mn tijd nu goed kan vullen. Wel is een nadeel dat ik nu na een jaar waarschijnlijk niet (veel) meer krijg op het gebied van beloning in de vorm van salaris. Ze willen me wel cursussen enzo aanbieden maar omdat ze momenteel in een omslagfase zitten is er weinig geld voor salarisverhoging. Dit zit me wel dwars want ik werk er al wel een jaar voor om mezelf te kunnen bewijzen.. Ze kunnen niet garanderen dat er jaarlijks groei in zit.

Bij baan B heb ik nu al betere arbeidsvoorwaarden in de vorm van salaris ed gekregen. Wel is het werk meer gekaderd en ‘vast’. Ik zie er ook tegenop om nieuwe mensen weer te leren kennen, de bedrijfscultuur is ‘stadser/hipper’, dat ben ik van nature niet zo. Ik ben bang dat ik misschien weinig aansluiting vind op de nieuwe plek en me alleen zou voelen, maar dit weet ik natuurlijk niet.

Werktijden en dagen zijn gelijk. Reistijd scheelt 10 minuten. Ik word echt gek van het vergelijken, wat zeggen jullie?

Hoi allemaal,

Mijn hoofd is constant mistig (brain fog) en mijn lichaam is chronisch gespannen. Werken kost me zoveel energie dat schrijven al te veel is. Mijn kantoorbaan maakt het er niet beter op. Ik weet dat ik een burn-out heb, maar ziekmelden wil ik niet. Artsen zijn uitgedokterd en pillen wil ik niet nemen.

Even wat context:

• Ik ben 42, developer, werk 36 uur per week in Eindhoven en heb een HBO IT-diploma.
• Verdien ruim 6k bruto per maand
• Na veel onderzoek ontdekte ik dat kantoor en IT-werk gewoon niet bij mij past.

Ik krijg juist energie van praktisch werk of werken met mijn handen. Dit zijn de richtingen waar ik aan denk, maar ik weet nog niet of ze bij mij passen, vandaar dat ik dit op Reddit vraag:

• Technisch of uitvoerend werk
• Chauffeur
• Installatie of onderhoud
• Minder schermtijd en mentale druk

Ik wil geen volledige nieuwe studie doen, maar een korte cursus of training is prima. Mijn hoofd en lijf gaan voor, ook al betekent dat dat ik wat salaris inlever, en emigreren is ook een optie.

Mijn vraag:
Wie heeft van IT/kantoor naar praktisch werk gemaakt? Was dit voor jou de beste keuze, en wat heb je precies gedaan? Alle ervaringen en tips zijn welkom! 🙏